Комплет - Прва помоћ » Основни

Основни комплет

ТуСалуд — Mon, 14 Jun 2010 09:56:11 +0000

Un botiquín је физички елеменат (кофер, Орман, торби или кутији) који садржи лекова и медицинске опреме намењених прва помоћ или за лечење болести, неугодност, благи симптоми или уобичајено да студирају у домаћи, Здравље, приватни бизнис.

Неки мали проблеми не треба медицинске консултације и друге, уместо тога, потребна лек или третман карактера хитан hasta que se presencie el facultativo.

El Основни комплет мора бити инсталиран или се налазе на сајту заштићено од светлости и влаге на ниске температуре. Un честа грешка је да их пронађете у тоалету куће, јер степен влаге у овом комплексу је прилично висока и могла погоршати a la larga algunos de los medicamentos que se encuentran en el botiquín.

[Прикажи као пројекцију слајдова]

Све производи и прибор мора бити идентификовани и заштићен. En algunos casos, бити потребан етикетирање са именом или употребе, и у случају течност се користи, обим могућ, envases de plástico y evitar el vidrio debido a su fragilidad.

За администрацију лекови, треба узети у обзир контраиндикација (чак и стручно образовање) и медицински запис за сваки појединачни случај. Ако у било каквој недоумици, увек прво консултују са својим фармацеут o médico.

Још један од најчешћих грешака је оснаживање фиоци као botiquín familiar, омогућавајући приступ њему на било који од породице. Важно је да запамтите да то мора бити увек ван домашаја деца или лица која пати од психичког поремећаја или било ког ментална болест.

После употребе, Особа која је користи од тога треба да оперите руке con el fin de evitar cualquier tipo de contaminación y/o infección posterior.

Шта би требало да буде састав основног комплета?

Термометар
Маказе
Округли савет маказе
Маказе за нокте
Пинцета
Стерилном газом
Вазелин за газе опекотина
Памук
Продајни
Еластични завој
Антиалергијски трака (папир или платно)
Малтери или завоје различитих величина
Сандфли хеалинг сутуре
Алкохол 96 º
Водоник пероксид
Тинктура јода или повидон-јод
Антисептик сапун
Аналгетици и антипиретици
Крема, гел или Помада антиимфламаториа
У антацид стомаку заштитници
Антидиаррхеал
Лаксатив
Муколитичку сируп Тип, кашаљ и / или екпецторант
Антисептичка грла таблете
Таблете антиимфламаториос
Крем је маст са кортикостероид (уједа, реакције,…)
Антисептичку крему или маст за опекотине и зарастање рана
Орални рехидрацију соли (повраћање, дијареје)

Ово се односи на породично окружење, тако да подразумева да су сви чланови породице знају своје медицинску историју и позадина за потенцијалне <опремалергијске реакције или интеракције con su medicación habitual si se da el caso.

Подсећамо да је, неки лекови наведени горе не може бити Рекламирање лека и захтевају receta médica, тако да у већини случајева, нпр. таблете антиимфламаториос,обрецептвају у prescripción раније и чувају у пакету заједно са другим. Морамо бити свесни једне једне за разматрање датума комплет породицаstrong> para ir descartando medicación.

Препоручујемо извођење ове операције сваки 6 месеци за комфор. Уколико у botiquín familiar такође чува своје лекове, Препоруцује се да се одвоје два тако да се могу лако идентификовати. Што се тиче екпиратионс, Приоритет ће прегледати формуле нестабилних креме, масти и сирупи. Ако имате у botiquín Офталмолошки маст, капи за очи капи из било ког разлога, саветујемо да не држе више од 15-20 дана коришћења, ако захтевају посУ неким случајевима�ве складиштења (п.еј неверица), или, фармацеутска лекар hayan estipulado una fecha concreta.

За специфичне случајеве, el botiquín familiar може се продужити са низом додатака да размотри. Ми никада не може подесити серија производа јер ће зависити од потребе НАСТАЛЕ или наметнута (Сукоби, несигурност, ратови, клима, приступ на лекове, ецнономица ситуација, …).

Синтетички врећица са ледом

Лампа

Либрета лапиз

Списак корисних телефонских бројева

Ћебе

Топлотна Ћебе

Основне ствари које треба знати о употреби лекова

Увек знају датум истека лекова

Никада не вуците оригиналне контејнере (пликови означите, ако то није могуће)

Un mal uso de un fármaco puede agravar aún más la situación de la persona.

Препоруке за лекове са истим симптомима не треба да се одвијају између породице, комшије или пријатељи. En algunos casos, pueden ser enfermedades o patologías diferentes.

Антибиотици се користе рецепт. Un contínuo abuso de éstos puede originar resistencias bacterianas y dejar de ser eficaces.

Природни комплет – Лечење биљем

ТуСалуд — Thu, 25 Aug 2011 15:10:09 +0000

Las propiedades curativas de las plantas medicinales es una alternativa más al botiquín compuesto por medicamentos sintéticos o de origen químico. Conocer el modo de preparación y el efecto deseado de cada planta es algo esencial si se desea disponer de este tipo de botiquín. De todas formas, es necesario un conocimiento botánico previo pues existe un alto porcentaje de plantas que nos pueden llevar a la confusión.

Дакле, para un botiquín natural se hace recomendable adquirirlas mediante compra a distribuidores autorizados, o bien, cultivarlas en un jardín propio si se dan las condiciones adecuadas. Los cultivos en la mayoría de ocasiones suelen proporcionar un contenido más alto de principios activos, aunque esto dependerá de que la recolección y la posterior desecación se realice adecuadamente. Por último, hay que respetar sobretodo las dosis de administración según la bibliografía farmacológica disponible. Está claro, que en un botiquín natural no vamos a incluir los digitálicos, indicados para patologías del corazón y con un estrecho margen terapéutico. También, y por último, decir que como complemento al botiquín natural pueden incluirse otros activos que pertenezcan al botiquín homeopático.

¿Cuáles son las principales preparaciones para las plantas medicinales?

Tintura: Obtenemos los activos mediante una extracción con alcohol no desnaturalizado, éter o incluso cierto tipo de vinos. Para hacerlo, bien podemos emplear la maceración o dejamos gotear el líquido a través de recipientes largos o estrechos.

Maceración: Vertimos el vegetal triturado o desmenuzado y lo mojamos en agua a temperatura ambiente. Se dejará en reposo de 1 a 3 días e iremos agitando la mezcla de manera periódica.

Infusión: Trituramos o desmenuzamos la parte de la planta que contiene los activos. Lo colocamos en un recipiente y añadimos agua hirviendo. Se deja reposar la mezcla hasta que se enfríe (на 25 minutos) y luego se filtra con la opción de comprimir o estrujar el residuo acumulado para que caiga más líquido.

Decocción: Actuamos igual que en la infusión pero mantenemos la mezcla unas horas. Касније, se hierve durante 10-15 записник (o lo que esté indicado para no eliminar activos importantes termolábiles) y luego se deja en reposo unos días, agitando periódicamente.

Las 20 plantas medicinales que componen un botiquín de remedios naturales

Romero (Rosmarinus officinalis): Llamado también Rosmarino, es típico de lugares áridos y cercanos a la costa aunque también puede cultivarse. Su recolecta puede ser durante todo el año puesto que encontraremos la planta fresca en todas las estaciones. Se usa para flatulencias o gases digestivos, problemas intestinales, tos, insomnio, diuresis, hipercolesterolemia, depresión y agotamiento psíquico.

Tusilago (Tussilago farfara): Conocido como farfara o pie de uña de caballo, lo encontramos en suelos fangosos o arcillosos. Florece entre febrero y abril. Esas flores se recolectan y se desecan en la sombra, mientras que las hojas son recolectadas más tarde, en mayo o junio y pueden desecarse bajo la luz del sol. Se usa para la tos, enfisema pulmonar, bronquitis y afecciones respiratorias crónicas.

Manzanilla (Matricaria chamomilla): Es la camomila y que crece en el llano, a alturas que no superan los 250 metros. Solamente se recolectan sus cabezuelas. Tiene multitud de usos entre los que destaca: antidiarreico, digestiones pesadas, regulador del flujo menstrual, eritema solar, insomnio, inflamación de boca o garganta, inflamación de la piel, menstruaciones dolorosas y dolor de cabeza.

Salvia (Salvia officinalis): Menos frecuente, aunque muy cultivada. Se usan las hojas y las flores para infusión, tintura, maceración, enjuagues o lavados. Está indicada para la inflamación, sudoración excesiva, tos, insomnio, nerviosismo y afecciones del aparato respiratorio.

Lavanda (Lavandula officinalis Chaix): Se la conoce bajo el nombre común de espliego. La recolección de las flores tiene lugar entre junio y julio donde deben secarse a un temperatura de 30-35 ºC a la sombra. Se usa para el asma, contusiones, desinfección de la piel y la boca, dolor reumático, debilidad, jaqueca, depresión y estados nerviosos.

Melisa (Melisa officinalis): Sus hojas verdes son recolectadas cuando llega el mes de junio, y posteriormente y hasta septiembre, se recoje el tallo florido. Se deja desecar de forma rápida y está indicada para inflamación de boca y garganta, несаница, dolor de cabeza, anemia, halitosis y afecciones del aparato respiratorio.

Menta (Mentha piperita): Conocida como menta o hierbabuena, sus hojas se recolectan antes de su floración y las flores a partir de junio. Se desecan a baja temperatura y está indicada para digestiones pesadas consecuencia de acidez de estómago o gastritis, dolor intestinal, inflamación de la boca, halitosis, náuseas, главобоља, nervios e insomnio.

Milenrama (Achillea Millenfolium): La milhojas se encuentra en senderos, prados y pastizales. Es recolectada durante los meses de junio hasta septiembre. Su indicación es para el acné, descongestionante de la epidermis, transtornos hepáticos y digestivos, опекотине, llagas, hemorroides, varices, transtorno biliar y problemas circulatorios.

Caléndula (Caléndula officinalis): La caléndula o maravilla es una planta que crece espontáneamente en el mediterráneo y que puede cultivarse con mucha facilidad. En verano, se recolectan sus flores ya que éstas deben estar totalmente abiertas. Es ideal y recomendada para el tratamiento de heridas, quemaduras superficiales, чирева, picaduras de insectos y acné. También está indicada como antiespasmódico y sudorífico.

Malva (Malva sylvestris): De fácil cultivo, se usa toda la planta. Sus flores se recolectan en mayo o junio, sus hojas en junio o julio y la raíz en otoño. Actúa como un sedante del sistema nervioso pero también se utiliza para las afecciones de vías respiratorias, faringitis, tos, hemorroides, accesos, inflamación intestinal, inflamación de la piel y gingivitis.

Anís (Pimpinella anisum): Es una planta que crece de forma espontánea en Egipo y el Medio Oriente y que puede ser cultivada en regiones que tengan un clima cálido. Cuando sus umbrelas comienzan a tener un color amarillo llega el momento de la recolección, donde se trillan para obtener los frutos. Обично, su uso más frecuente es como correctivo del sabor pero está indicado para flatulencias, transtornos digestivos y problemas bronquiales. Hay que tener cuidado puesto que con dosis elevadas es capaz de originar convulsiones.

Hinojo (Foeniculum vulgare): Lo podemos encontrar el sitio secos, sin cultivar o herbosos. Las semillas de hinojo, que son sus frutos, pasan a ser recolectados entre septiembre y octubre y se suelen presentar macerados o en tisana. Está indicado para la acidez de estómago, flatulencia, afonía, faringitis, bronquitis, tos, fatiga, catarro e inapetencia.

Valeriana (Valeriana officinalis): La conocida como hierba de los gatos es una planta común en España que se encuentra en bosques y praderas, generalmente húmedos. Se usa solamente la raíz o el riили se recolecta en otoño, o bien, en primavera. Está indicada para el insomnio, nerviosismo, анксиозност, depresión, asma y algunas contusiones. Además, tiene propiedades neurálgicas y actúa eficazmente contra la jaqueca.

Hisopo (Hyssopus officinalis): Es una planta de origen mediterráneo, que se recolecta en plena floración y se deseca en la sombra en forma de ramilletes o extendida sobre cañizos, con buena ventilación y colgado. Está indicado para el tratamiento de hematomas, llagas, heridas y quemaduras y para administración oral en asma y bronquitis.

Angélica (Angelica archangelica): Crece en zonas montañosas y puede cultivarse fácilmente. Se usa la raíz de la planta con más de 2 años de vida y se recolecta de octubre a diciembre. Actúa como estimulante del apetito, en la aerofagía o para trТакођеs espasmos de estómago o intenstino. Además, se emplea para la preparación de licores. Dosis altas son tóxicas.

Comino (Carum carvi): El comino del prado o alcaravea se encuentra en prados de España, más concretamente en la zona de los pirineos o al sur de Aragón. Se aprovecha su fruto que es recolectado entre los meses de julio y agosto. Está indicado para los gases intestinales, falta de apetito y alteraciones digestivas en general.

Tomillo (Thymus pulegioides): El tomillo o falso poleo se encuentra en lugares secos y se recolecta entre mayo y octubre. También puede ser cultivado sin problemas. Posee muchas indicaciones, entre las que destacan los tratamientos para: ране, llagas, inflamación de la piel, halitosis, inflamación de la boca, dolor de cabeza de origen nervioso, faringitis, ronquera, resfriado común, tos y trastornos gastrointestinales.

Cola de Caballo (Equisetum arvense): Conocida también como cola de rata o equiseto menor, se encuentra en terrenos montañosos y se recolectan los tallos a finales de verano. Se usa para los edemas generaliados, lavar heridas (uso externo sólo), diurético, hemostático y como remineralizante para fortalecer los huesos y las uñas.

Hamamelis (Hamamelis virginiana): Es originario de américa y se cultiva en España como planta ornamental. Se puede usar las hojas y la corteza del arbusto, donde las hojas se recolectarán en verano y la corteza antes de la floración. Está indicada para las varices, flebitis, hemorroides, transtornos de la menopausia y actúa eficazmente en los procesos de cicatrización de la dermis, así como propiedades astringentes para el eritema o el prurito.

Orégano (Origanum vulgare): El flurengano crece en bosques y prados secoметараlturas no superiores a los 2000 metros. Se usan las hojas y las flores y está indicado para digestiones difíciles, gases, inapetencia, indigestiones, infecciones de garganta y boca, tos y afecciones de las vías respiratorias.